عروسک هوش مصنوعی

احساس ناراحتی می کنید؟ به زودی عروسک شما می تواند این احساس شما را درک کند. محققان اخیراً تراشه جدیدی را در عروسک ها استفاده کرده اند که با بهره گیری از یک دوربین کوچک، به عروسک ها کمک می کند تا بتوانند احساسات و عواطف افراد را شناسایی کنند.

این عروسک ها در مجموع می توانند 8 احساس را شناسایی کنند که شامل حس تعجب کردن و شادی می شود. این گونه عروسک ها مجهز به یک باتری کوچک بوده و می توانند بدون نیاز به هر گونه پردازشی در محیط ابری (Cloud) و به صورت متکی به خود (Standalone)، عملیات تشخیص چهره (Face Recognition) را انجام دهند. قیمت نهایی آن ها، 115 یورو تخمین زده شده است که این نشان دهنده آن است که مجهز کردن دستگاه های مختلف به فناوری هوش مصنوعی، چقدر می تواند ساده و ارزان باشد.

در آینده نزدیک، ما هزاران چشم در همه جا خواهیم دید که نه تنها به ما نگاه می کنند، بلکه سعی می کنند که به ما کمک کنند.

اسکار دِنیز (Oscar Deniz)، مسئول این پروژه در دانشگاه Castilla-La Mancha اسپانیا

یکی از مزیت های این تراشه، عدم نیاز به اینترنت برای پیشبرد عملکرد خود است. در سال گذشته، عروسک هوشمندی با نام «دوست من کایلا (My Friend Cayla)» به بازار عرضه شد. اما با انتقادهای زیادی روبرو شد. این انتقادها به جهت عدم پردازش داده در محل (Locally) بود و عروسک نیازمند به پردازش داده ها در محیط اینترنت بود. این عروسک برای شناسایی این که کودکان چه می گویند، نیازمند این بود که کلیپ های صوتی آن ها را به محیط ابری بفرستد و سپس، پاسخ مناسبی به آن ها بدهد. به عنوان مثال، کودک از عروسک می پرسد: «من می توانم رازی را با تو در میان بگذارم؟» و عروسک جواب می دهد: «حتماً! من سر تا پا گوشم».

عروسک My Friend Cayla

با این فناوری جدید، کودکان می توانند جزئیات احساسات عاطفی خود را در هنگام مواجهه با دوستان جدید ابراز کرده و مکالمات خود را با این فناوری ثبت و به یک پایگاه داده بفرستند. البته این مزیت، دلیل اصلی محبوبیت اسباب بازی های هوشمند بین پدر و مادرها نیست. به عنوان مثال، عروسک Hello Barbie، عروسک هوشمندی است که نه تنها قادر است که از طریق تشخیص و پردازش گفتار (Speech Recognition)، به خواسته های کودکان پاسخ دهد، بلکه می تواند داده های جمع آوری شده را به سرورهای ثالث جهت ذخیره و پردازش انتقال دهد.

عروسک Hello Barbie

در حال حاضر، این پروژه بر روی استفاده از دوربین به جای میکروفن تمرکز کرده است. اما دیگر رویکردهای موجود در آن، مشابه پروژه های دیگر است.

اجرای الگوریتم های بینایی ماشینی در محل (Local) نیز در بسیاری از موارد بسیار مهم است. این که وسایل نقلیه خودران که با 120 کیلومتر بر ساعت در حال حرکت هستند و زمان کافی برای انجام تمامی تصمیمات خود در محیط ابری را ندارند، به دلیل فقدان پهنای باند (Bandwidth) است. به این دلیل نیاز است که این تصمیمات در محل انجام شود. ما امروزه در جهانی زندگی می کنیم که ابزارها احمق به نظر می آیند. فردا روز، ما در جهانی زندگی خواهیم کرد که ابزارها فکر خواهند کرد. این که در جهت مستقل شدن از فضای ابری پیش رویم، یک قدم مهم و حیاتی در پیشبرد فناوری هوش مصنوعی است.

ماسیمیلیانو ورساچی (Massimiliano Versace)، از دانشگاه بوستون