خوش بینی غربی ها به هوش مصنوعی در خدمات دولتی

هوش مصنوعی در بسیاری از حوزه های حکومتی کشور آمریکا، از جمله مدیریت ترافیک (با استفاده از داده های برخط چراغ های هوشمند راهنمایی و رانندگی، دوربین های مدار بسته و سایر منابع)، امکان بهینه سازی و تسهیل جریان ترافیک و عبور و مرور را فراهم می کند. هم چنین، در برخی مراکز دولتی، خدمت رسانی به مشتری توسط ربات های مبتنی بر هوش مصنوعی انجام می شود. الگوریتم ها و تکنیک های یادگیری ماشین (که در آن کامپیوترها از مقدار زیادی داده برای تشخیص الگوهای آماری و توسعه مدل هایی که می توانند برای پیش بینی دقیق استفاده شوند) به سرعت در حال تبدیل شدن به ابزار کلیدی برای دولت برای بهره گیری در خدمات دولتی هستند.

با این حال، با وجود فرصت های آشکار برای کارآیی و نقش آفرینی بیشتر هوش مصنوعی، در استفاده از سامانه های اتوماسیونی و فناوری های مربوط به رباتیک در خدمات دولتی، همچنان مخالفت هایی دیده می شود. البته این مخالفت ها شاید چندان منطقی به نظر نرسند. به عنوان مثال، فرض کنید مدل های یادگیری ژرف موجود در طراحی و بازبینی “جعبه سیاه (Black Box)” دیگر مورد استفاده قرار نگیرند. تصور این شرایط با توجه به این که در این مدل، منطق مورد استفاده برای تصمیم گیری نمی تواند حتی توسط دانشمندان داده های طراحی الگوریتم های اساسی توضیح داده و یا درک شود، غیر ممکن است.

نظرسنجی از شهروندان

به منظور دستیابی به نگرش شهروندان نسبت به ویژگی ها و درک استفاده از هوش مصنوعی در دولت، گروه مشاوره ای بوستون معروف به BCG، برای مطالعه امور مرتبط با دولت دیجیتال، در یک مطالعه دو ساله به بررسی بیش از 14000 کاربر اینترنت در سراسر جهان پرداخت. در این پژوهش، از کاربران خواسته شد که به سوالات زیر پاسخ دهند:

  • آیا آن ها می توانند به تصمیماتی که توسط یک رایانه به جای یک انسان گرفته می شود اتکاء کنند و آیا می توانند با این مسأله کنار بیایند یا خیر؟
  • آیا آن ها در مورد استفاده از هوش مصنوعی توسط دولت ها نگرانند؟
  • نگرانی آن ها در مورد تأثیر هوش مصنوعی در اقتصاد و مشاغل چیست؟

یافته های این مطالعه:

  • یافته های کلیدی BCG حاکی از این بود که پاسخ دهندگان در صورت حفظ جنبه های اخلاقی و حریم خصوصی، در مورد استفاده از هوش مصنوعی در دولت حمایت می کنند.
  • شهروندان بیشتر از هوش مصنوعی، برای انجام کارهایی مانند بهینه سازی حمل و نقل و ترافیک، پیش بینی تعمیر و نگهداری زیرساخت های عمومی و فعالیت های خدمات مربوط به مشتری حمایت کردند. اکثر پاسخ دهندگان موافق استفاده از هوش مصنوعی برای تصمیم گیری های حساس در ارتباط با سیستم قضایی نظیر دادگاه ها و دادسراها نبودند.
  • افرادی که در شرایط اقتصادی نا به سامان تر و در مکان هایی که میزان فساد در آن بالاتر بود زندگی می کردند، تمایل بیشتری به استفاده از هوش مصنوعی داشتند. به عنوان مثال، شهروندهایی که در کشورهای هند، چین و اندونزی مورد بررسی قرار گرفتند، قوی ترین حمایت را برای استفاده از هوش مصنوعی در خدمات دولتی نشان دادند. این در حالی است که شهروندان کشورهای سوئیس، استونی و اتریش حمایت کمتری را ارائه دادند.
  • الگوهای عامه پسند (Demographic Patterns)، تمایل دارند که منافع عمومی استفاده از فناوری هوش مصنوعی را برای عموم آشکار سازند. لذا جوانان و شهرنشینان، بیشترین حمایت را برای استفاده از هوش مصنوعی در دولت از خود نشان دادند. این در حالی است که افراد مسن و کسانی که در مناطق روستایی زندگی می کردند، حمایت کمتری داشتند.
  • شهروندان بیشتر در مورد مسائل اخلاقی بالقوه و نیز عدم شفافیت در تصمیم گیری نگران بودند و ابراز نگرانی شدیدی در مورد پتانسیل هوش مصنوعی برای افزایش سامانه های خودکار و تأثیر آن در اشتغال کردند.

خوش بینی محتاطانه غالب

پاسخ دهندگان به طور کلی در مورد استفاده دولت از هوش مصنوعی احساس رضایت داشتند. اما سطح حمایت از موارد مختلف به طور گسترده ای متفاوت بوده و بسیاری از آن ها همچنان در استفاده از آن ها تردید دارند. شهروندان حمایت خوبی از تمام 13 مورد استفاده بالقوه هوش مصنوعی از خود نشان داده و تنها مخالف استفاده از آن در سیستم قضایی بودند. 51 درصد از پاسخ دهندگان مخالف استفاده از هوش مصنوعی برای تعیین بی گناهی یا گناهکاری افراد در محاکمات جنایی بوده و 46 درصد از آن ها، حتی مخالف استفاده از آن برای تصمیم گیری های آزمایشی بودند. در حالی که در تئوری، هوش مصنوعی می تواند میزان تصمیم گیری سلیقه ای را کاهش دهد. با این وجود، هنوز احتمال خطای الگوریتمی در آن وجود دارد. علاوه بر این، الگوریتم ها در تصمیمات قضایی، نمی توانند بسته به شرایط برای متهم تخفیف قائل شوند.